Skip to content

Szklo w architekturze gotyckiej

2 miesiące ago

208 words

Szkło w architekturze gotyckiej odegrało. wielką rolę, stwarzając możliwości realizacji architektury lekkiej, w mniejszym stopniu zależnej od warunków klimatycznych. Zwiększanie wymiarów i ilości otworów okiennych, zapoczątkowane w XII wieku, doprowadza w wieku XV do wypełnienia oknami całych połaci ścian między filarami . Szkło ówczesne, produkowane w małych kawałkach, łączone ołowiem w płyty, wprawiano we wręby wykute bezpośrednio w szczeblinach i ościeżach kamiennych. Zależnie od wielkości, otwór okienny zostaje podzielony szczeblinami, przy czym w okresie późnego gotyku nie wystarcza sam podział, szuka się coraz to bogatszej oprawy szkła. Uwaga architekta zostaje skierowana szczególnie na górne partie okna. Podziały tej części przybierają kształty rozet o bogatym, często skomplikowanym rysunku. Są one skonstruowane na zasadzie sklepienia i bez wzmocnień dźwigają ciężkie oszklenie. Natomiast pozostałe szczebliny, a także płyty szklane, wymagające wzmocnień, przewiązywano prętami metalowymi. Na ziemiach polskich znajdujemy przykłady rozwo ju okien gotyckich w kościołach Gdańska i Krakowa, a z budowli świeckich można przytoczyć Dwór Artusa w Gdańsku. [przypisy: zgrzewarka punktowa schemat, dom parterowy z płaskim dachem, rynny aluminiowe cena ]

Powiązane tematy z artykułem: dom parterowy z płaskim dachem rynny aluminiowe cena zgrzewarka punktowa schemat